The Chishti Legacy: Readings

Contents

Khwaja Moinuddin Chishti

Shah Ast Husain

شاہ است حسین بادشاہ است حسین
shaah ast husain baadshaah ast husain
Husayn is king, Husayn is emperor!

دین است حسین دین پناہ است حسین
deen ast husain deen-panaah ast husain
Husayn is faith, Husayn is the guardian of faith!

سر داد نہ داد دست در دستِ یزید
sar daad na daad dast dar dast-e yazeed
He offered his head, not his hand, to Yazid’s hand.

حقّا کہ بنائے لا الٰہ است حسین
haqqa ke bina-e la-ilaah ast husain
Indeed, Husayn is the basis of the declaration of faith!

Ma Talabgaar-e Tu Eem

ما طلبگارِ تو ایم و تو گریزانی زِ ما
ma talabgaar-e tu eem-o tu gurezaani zi ma
I am constantly searching for You, yet You slip away.

ما بسویت مقبل و تو رُوئے گردانی زِ ما
ma ba-sooyat muqbil-o tu roo’e gardaani zi ma
I turn my entire being toward You, but You turn Your face from me.

ما بُروں از شش جہت و صد جہت جویانِ تو
ma burooN az shash jehat-o sad jehat joyaan-e tu
I seek You in a hundred directions, even beyond the known dimensions of the universe.

چند خود را ہر طرف مشغول گردانی زِ ما
chand khud ra har taraf mashghool gardaani zi ma
How long will You keep Yourself distracted and hidden from me?

ہر کجا خواہی شُدن ما با تو ہم اے بے خبر
har kuja khwaahi shudan ma ba tu ham ai be-khabar
[God replies:] “Wherever you go, I am already with you, o unaware one!

ما نمی مانیم از تو گر توئی مانی ز ما
ma nami maaneem az tu gar tu’i maani zi ma
Even if you forget Me, I will never abandon you.

ما چو بحر و تو چو ابری بارِ ما کش غم مخور
ma cho behr-o tu cho abri baar-e ma kash gham makhor
I am the ocean and you are the cloud; carry My weight and do not grieve.

باغ را خنداں کنی گر چند گریانی زِ ما
baagh ra khandaaN kuni gar chand giryani zi ma
Though you weep with longing for Me, your tears make the gardens bloom.”

گفتمش تا چند در پردہ نہاں خواہی شدن
guftamash ta chand dar parda nihaaN khwaahi shudan
I asked Him, how long will You stay hidden behind the veil?

وقت آں آمد کہ دیگر رُو نہ پوشانی زِ ما
waqt-e aaN aamad ke deegar roo na poshaani zi ma
The time has come to stop hiding Your face from me.

گفت من بے پردہ ام گر پردہ بینی آں توئی
guft man be-parda am gar parda beeni aaN tu’i
He replied, “I stand unveiled; if you see a veil, it is only your own self.

تا تو ہستی در ہزاراں پردہ پنہانی زِ ما
ta tu hasti dar hazaaraaN parda pinhaani zi ma
As long as your ego exists, you remain hidden behind a thousand veils.”

چوں توئی پشت حقیقی چند نامِ ایں و آں
chooN tu’i pusht-e haqeeqi chand naam-e eeN-o aaN
Since You are the only true Reality, why bother with the illusions of ‘this’ and ‘that’?

ایں وجود عارضی باشد کہ بستانی زِ ما
eeN wujood-e ‘aarizi baashad ke bustaani zi ma
This temporary existence of mine is meant to be entirely absorbed back into You.

گفتا چشمم ز مرآتے کہ ظاہر شد معیں
gufta chashmam zi mir’aate ke zaahir shud mu’eeN
They say Moin is perfectly reflected in the mirror of the divine path.

من چو گویم کز کہ شد چوں خود ہمی دانی زِ ما
man cho goyam kaz ke shud chooN khud hami daani ze ma
What can I say about myself, when You already know everything within me?

Man Nami Goyam An-al-Haqq

من نمی گویم انا الحق یار می گوید بگو
man nami goyam an-al-haqq yaar mi goyad bago
I do not say “I am the Truth,” the Beloved tells me to say it;

چوں نگویم چوں مرا دلدار می گوید بگو
chooN nagoyam chooN mara dildaar mi goyad bago
How can I not say it, when my heart’s Possessor tells me to say it?

ہر چہ می گفتنی بمن بار می گفتی مگو
har che mi guftani ba-man baar mi gufti mago
Everything You used to say to me, You repeatedly told me not to say;

من نمی دانم چرا ایں بار می گوید بگو
man nami daanam chara eeN baar mi goyad bago
I do not know why this time He tells me to say it.

آں چہ نتواں گفتن اندر صومعہ با زاہداں
aaN che natwaaN guftan andar sauma’a ba zaahidaaN
That which could not be whispered to the ascetics in the cloister;

بے تحاشا بر سرِ بازار می گوید بگو
be-tahaasha bar sar-e baazaar mi goyad bago
He commands me to proclaim openly and fearlessly in the marketplace.

گفتمش رازے کہ دارم با کہ گویم در جہاں
guftamash raaze ke daaram ba ke goyam dar jahaaN
I asked Him, “To whom in this world should I tell my secret?”

نیست محرم با در و دیوار می گوید بگو
neest mehram ba dar-o deewaar mi goyad bago
Finding no confidant, He told me, “Tell it even to the doors and walls.”

سرِ منصوری نہاں کردن حدِ چوں منست
sirr-e mansoori nihaaN kardan hadd-e chooN manast
To hide the secret of Mansur is beyond my strength;

چوں کنم ہم ریسماں ہم دار می گوید بگو
chooN kunam ham resmaaN ham daar mi goyad bago
What can I do? Both the rope and the gallows are crying out, “Say it!”

آتشِ عشق از درختِ جانِ من بر زد علم
aatish-e ‘ishq az darakht-e jaan-e man bar zad ‘alam
The fire of Love has raised its banner from the tree of my soul;

ہر چہ با موسیٰ بگفت آں یار می گوید بگو
har che ba moosa biguft aaN yaar mi goyad bago
The same Friend who spoke to Moses now commands me, “Say it!”

گفتمش من چوں نیم در من مدام می دمے
guftamash man chooN nayam dar man mudaam mi dame
I told Him, “I am like a flute, and You breathe into me constantly.”

من نخواہم گفتن اسرار می گوید بگو
man nakhwaaham guftan asraar mi goyad bago
I do not wish to reveal the secrets, but He insists, “Say it!”

اے صبا کہ پرسدت کز ما چہ می گوید معیں
ai saba ke pursadat kaz ma che mi goyad mu’eeN
O Breeze! If He asks what Moin says about Us;

ایں دوئی را از میاں بر دار می گوید بگو
eeN do’i ra az miyaaN bar daar mi goyad bago
Tell Him: “Remove this duality between us and speak every secret Yourself!”

Qutbuddin Bakhtiyar Kaki

‘Aashiq Shuda Am

عاشق شده ام بہ دلربائی عاشق
‘aashiq shuda am ba-dil-rubaa’i ‘aashiq
I have become a lover, a lover for that heart-snatcher!

بر چهرۀ خوب جانفزائی عاشق
bar chehra-e khoob-e jaan-fazaa’i ‘aashiq
I am a lover of that beautiful, soul-reviving face.

جائی کہ ور از نام باشد نہ نشان
jaa’i ke war az naam baashad ne nishaan
A place that is beyond both name and sign:

باشم بخدا چنین بجائی عاشق
baasham ba-khuda chuneen ba-jaa’i ‘aashiq
By God, I am a lover only in such a place.

Har Ke Oo Aamad

هر که او آمد برون از پردۀ پندار خویش
har ke oo aamad biroon az parda-e pindaar-e khesh
Whoever stepped out from the veil of their own fancy

بیگمان شد محرم خلوتسرای یار خویش
be-gumaan shud mehram-e khalwat-saraa’i-e yaar-e khesh
Undoubtedly became an intimate of the private sanctuary of their own Beloved.

کنم همیشه بخود با خیال تو سخنان
kunam hamesha ba-khud ba khayaal-e tu sukhnaan
I always speak to myself with the thought of You;

ز فکر عشق تو بیگانه گشته ام از خویش
zi fikr-e ‘ishq-e tu begaana gashta-am az khesh
By the thought of Your love, I have become a stranger to myself.

نمیرود نفسی چون خیالت از نظرم
nami-rawad nafsi choon khayaalat az nazram
Not for a single breath does Your thought leave my sight;

ازان شود بتو هر لحظه ام محبت بیش
azaan shud ba-tu har lehza-am muhabbat besh
Therefore, every moment my love for you increases further.

بیا که عالم فانی خیال و خواب بود
biya ke ‘aalam-e faani khayaal-o khwaab buwad
Come, for this fleeting world is but a dream and fancy;

برون کن از دلِ خود مهرش ای مآل اندیش
biroon kun az dil-e khud mehrash ai ma’aal andesh
Cast out love for it from your heart, O prudent one.

نمیخورم غم دنیا و آخرت سرمو
nami-khoram gham-e dunya-o aakhirat sar-e moo
I do not worry about this world or the hereafter even a hair’s breadth;

چرا که عشق دلارام خویش دارم کیش
chira ke ‘ishq-e dilaaraam-e khesh daaram kesh
Because I have made the love of my heart-easing Beloved my creed.

مگو که بگذرد از کوی دوست قطب الدین
mago ke bugzarad az koo-e dost qutb-ud-deen
Do not say that Qutbuddin should pass from the lane of the Friend;

کجا رود ز سر کوی پادشه درویش
kuja rawad zi sar-e koo-e paadshah darwesh
Where would a beggar go from the lane of the King?

The Martyr of Love (by Ahmad Jam)

These are the famous lines of Ahmad Jam that were recited prior to Kaki’s passing:

کشتگانِ خنجرِ تسلیم را
kushtagaan-e khanjar-e tasleem ra
Those who are slain by the dagger of submission

هر زمان از غیب جانی دیگر است
har zamaan az ghaib jaan-e deegar ast
Receive a new life every moment from the Unseen.

Baba Fareed Ganjshakar

Turiya Turiya Ja Fareeda

[Qawwali Folk Line]

ٹُریا ٹُریا جا فریدا تُوں دل وِچ ول نہ لا
Turiya Turiya ja fareeda tooN dil vich vall na la
Keep walking, Fareed! Do not let knots form in your heart.

اِک ول پیندا چک لے سو سو ول پئے کھا
ik vall painda chak le sau-sau vall pa’e kHa
If you allow even one knot, it will multiply into hundreds more.

[Qawwali Folk Line]

اُٹھ فریدا ستیا تُوں جھاڑو دے مسیت
uTH fareeda sutiya tooN jHaaRoo de maseet
Wake up, O sleeping Fareed, and sweep the mosque!

تُوں سُتا رب جاگدا فریدا جا کے مال خرید
tooN suta rabb jaagda fareeda ja ke maal khareed
While you sleep, the Lord is awake; go, Fareed, and purchase [true] goods!

[Shlok 6]

فریدا جے تُوں عقل لطیف کالے لکھ نہ لیکھ
fareeda je tooN aqal lateef kaale likH na lekH
O Fareed, if you are of fine intellect, do not write black accounts!

اپنے گریوان میں سِر نیواں کر دیکھ
apne girevaan meN sir neevaaN kar dekH
Lower your head and look under your own collar.

[Qawwali Folk Line]

اُٹھ فریدا ستیا تُوں دُنیا ویکھن جا
uTH fareeda sutiya tu duniya vekHan ja
Wake up, O sleeping Fareed, go and see the world!

جے کوئی مِل جائے بخشیا تے تُوں وی بخشیا جا
je koi mil jaa’e bakhshiya te tooN vi bakhshiya ja
If you find one who has been saved, you too might find salvation!

[Qawwali Folk Line]

فریدا ایسا ہو رہو جیسا سخت مسان
fareeda aisa ho raho jaisa sakht masaan
O Fareed, become like the hard ground of a cremation site.

بیراہا جی لتاڑئیے کدی نہ چھڈے فرید
bairaaha ji lataaRiye kadi na chHaDe fareed
Even if the pain of separation tramples you, do not let go of devotion!

[Shlok 10]

دیکھ فریدا جِ تھیا سکر ہوئی وِسُ
dekH fareeda ji tHiya sakkar hoi vis
Look, O Fareed, at what happened: sugar turned into poison.

سائیں باجھوں اپنے ویدݨ کہیئے کِسُ
saa’eeN baajHoN apne veDan kahiye kis
Other than one’s own Master, to whom should one recount their pain?

[Shlok 17]

فریدا خاک نہ نندیئے خاکوں جیٹھ نہ کوئے
fareeda khaak na nindiye khaakoN jeTH na ko’e
O Fareed, dust should not be slandered; none is as great as dust!

جیوندیا پیراں تھلے مویاں اُوپر ہوئے
jeevandiya pairaaN tHalle moyaaN oopar ho’e
While alive, it’s under one’s feet; while dead, it’s above them!

[Shlok 28]

فریدا روٹی میری کاٹھ کی لاون میری بھکھ
fareeda roTi meri kaaTH ki laavan meri bHukH
O Fareed, my bread is of roasted barley; its only seasoning is my hunger.

جیں کھادھی چوپڑی گھنے سہنگے دکھ
jena kHaadHi chopRi gHane sehenge dukH
Those who ate buttered bread will ultimately face many sorrows.

[Shlok 29]

رکھی سکھی کھا کے ٹھنڈا پانی پی
rukHi sukHi kHa ke THanDa paani pi
After eating dry unbuttered bread, drink cold water.

دیکھ پرائی چوپڑی نہ ترسائیں جی
vekH paraa’i chopRi na tarsaa’eeN ji
Seeing the buttered bread of another, do not torment yourself craving it.

[Shlok 36]

برہا برہا آکھیئے برہا تُوں سُلطان
birha birha aakHiye birha tooN sultaan
People talk of separation, but separation is king.

فریدا جِس تن برہا نہ اُپجے سو تن جان مسان
fareeda jis tan birha na upje so tan jaan masaan
O Fareed, the body that doesn’t feel the pain of separation is a lifeless cremation ground.

[Shlok 57]

فریدا کوٹھے منڈپ ماڑیاں ایویں نہ لائیں چت
fareeda koTHe manDap maaRiyaaN aiveN na laa’eN chit
O Fareed: mansions, tented pavilions, and attics! Do not attach yourself to them.

مٹی اُوپر پئیا جو کوئی نہ ہوسی مت
miTTi oopar paiya jo koi na ho si mit
When you find soil falling over your grave, none of them will be your friend.

[Shlok 59]

فریدا جِنہی کَمّی ناہِ گُݨ تے کَمڑے وِسار
fareeda jinhi kammi naahi gun te kamRe visaar
O Fareed, forget the deeds which do not contain virtue,

مَتُ شرمِندا تھیوہی سائیں دَے دربار
mat sharminda tHevahi saa’eeN de darbar
So that you are not ashamed in the court of the Master.

[Shlok 61]

فریدا کالے مینڈے کپڑے کالا مینڈا ویش
fareeda kaale menDe kapRe kaala menDa vesh
O Fareed, my clothes are black, my appearance is black.

گناہیں بھریا میں پھراں لوک کہیں درویش
gunaaheN bHariya maiN pHiraaN lok kaheN darvesh
I wander around full of sin, yet people call me a dervish.

Kaaga (The Crow)

[Shlok 90]

فریدؔا تن سُکا پنجر تھیا تلیاں کھُونڈہِ کاگ
fareeda tan sukka pinjar tHiya taliyaaN kHoonDahi kaag
O Fareed, my body has withered, it has become a skeleton, with crows pecking at my palms and soles.

اجے سُ رب نہ باہُڑیو دیکھ بندے کے بھاگ
aje su rabb na baahuRiyo dekH bande ke bHaag
The Lord has still not come to me; look at the fortunes of this unfortunate servant!

[Shlok 91]

کاگا کرنگ ڈھنڈولیا سگلا کھایا ماس
kaaga karang DHanDHoliya sagla kHaaiya maas
O crow, you have scoured this skeleton, you have eaten all the flesh!

ایہہ دُئ نینا مت چھُہؤ پِر دیکھن کی آس
e dui naina mat chHuhau pir dekHan ki aas
Do not touch these two eyes – they hope to see my Master!

[Shlok 92]

کاگا چونڈ نہ پنجرہ بسے تَ اُڈر جاہِ
kaaga choonD na pinjara base ta uDar jaahi
O crow, do not peck at this skeleton; if you can control it, then fly away!

جِت پنجرے میرا سہُ وسے ماس نہ تِدُو کھاہِ
jit pinjare mera sahu vase maas na tidoo kHaahi
The skeleton in which my Master dwells, do not eat flesh from it!

Ai Aatish-e Firaaqat

Upon meeting Nizamuddin for the first time and recognizing his passion for God, Baba Fareed said:

ای آتش فراقت دلها کباب کرده
ai aatish-e firaaqat dil-ha kabaab karda
O, the fire of separation from You has roasted many hearts.

و ای شعله اشتیاقت جانها خراب کرده
wa ai shu’la-e ishtiyaaqat jaan-ha kharaab karda
And the spark of longing for You has destroyed many souls.

Nizamuddin Auliya

Saba Ba-Soo-e Madeena

صبا بسوئے مدینہ رو کن از ایں دعا گو سلام بر خواں
saba ba-soo-e madeena roo kun az eeN du’a-go salaam bar khwaaN
O zephyr wind, turn to Madinah and convey greetings from this supplicant!

بہ گرد شاہ مدینہ گرد و بصد تضرع پیام بر خواں
ba-gird-e shaah-e madeena gard-o ba-sad tazarru’ payaam bar khwaaN
Circle around the King of Madinah and recite my message with the utmost humility.

بشو ز من صورت مثالی نماز بگذار اندر آنجا
bi-shau zi man soorat-e misaali namaaz bugzaar andar aanja
Assume my spiritual form and perform prayers in that place.

بہ لحن خوش سورۂ محمد تمام اندر قیام بر خواں
ba-lehn-e khush soora-e muhammad tamaam andar qiyaam bar khwaaN
In a beautiful, melodious voice, recite all of Surah Muhammad while standing in prayer.

بہ باب رحمت گہے گزر کن بباب جبریل گہہ جبیں سا
ba-baab-e rehmat gahe guzar kun ba-baab-e jibreel geh jabeeN sa
At times pass through the Gate of Mercy, and at times bow your head at the Gate of Gabriel.

سلام ربی علیٰ نبی گہے بباب سلام بر خواں
salaam-e rabbi ‘ala nabi gahe ba-baab-e salaam bar khwaaN
At the Gate of Peace, recite: “The peace of my Lord be upon the Prophet.”

بنہ بہ چندیں ادب طرازی سر ارادت بخاک آں کو
bi-ni ba-chandeeN adab taraazi sar-e iraadat ba-khaak-e aaN ko
With profound reverence, place your head of devotion upon the dust of that street,

صلوٰۃ وافر بر روح پاک جناب خیر الانام بر خواں
salaat-e waafir bar rooh-e paak-e janaab-e khair-ul-anaam bar khwaaN
And send abundant blessings upon the pure soul of the Best of Mankind.

بہ لحن داؤد ہم نوا شو بہ نالہ و درد آشنا شو
ba-lehn-e daa’ood ham-nawa sho ba-naala o dard aashna sho
Harmonize with the sweet melody of David, and become familiar with sorrow and lament.

بہ بزم پیغمبر ایں غزل را ز عبد عاجز نظامؔ بر خواں
ba-bazm-e paighambar eeN ghazal ra zi ‘abd-e ‘aajiz nizaam bar khwaaN
In the blessed assembly of the Prophet, recite this ode on behalf of his humble servant, Nizam.

Gar Che Eezad

گر چه ایزد دهد هدایت دین
gar che eezad dehad hidaayat-e deen
Although Allah guides us in our faith,

بنده را اجتهاد باید کرد
banda ra ijtihaad baayad karad
Still, efforts must be made by people.

نامه کاں بحشر خواهی خواند
naama-e kaaN ba-hashr khwaahi khwaand
The deed-books read on Judgment Day

هم ازیں جا سواد باید کرد
ham azeeN ja sawaad baayad karad
Must have their entries here first penned.

Ameer Khusrau

Nami Daanam Che Manzil

نمی دانم چہ منزل بود شب جائے کہ من بودم
nami-daanam che manzil bood shab jaa’e ke man boodam
It was a strange and unknown place, last night, where I was,

بہ ہر سو رقص بسمل بود شب جائے کہ من بودم
ba-har soo raqs-e bismil bood shab jaa’e ke man boodam
In every direction, half-slaughtered sacrifices danced divinely, last night, where I was.

پری پیکر نگارے سرو قدے لالہ رخسارے
pari-paikar nigaare sarw-qadde laala rukhsaare
An angelic beauty, tall as a cypress, with cheeks like tulips

سراپا آفت دل بود شب جائے کہ من بودم
saraapa aafat-e dil bood shab jaa’e ke man boodam
Turned into a torment for my heart, last night, where I was.

رقیباں گوش بر آواز او در ناز و من ترساں
raqeebaaN gosh-bar aawaaz-e oo dar naaz wa man tarsaaN
Every rival listened intently to the [beauty’s] prideful voice while I trembled.

سخن گفتن چہ مشکل بود شب جائے کہ من بودم
sukhan guftan che mushkil bood shab jaa’e ke man boodam
I found no words to speak! My fear made conversation difficult, last night, where I was.

خدا خود میر مجلس بود اندر لا مکاں خسروؔ
khuda khud meer-e majlis bood andar la-makaaN khusrau
O Khusrau, I beheld a sacred gathering adorned by God Himself as the gracious Host,

محمدؐ شمع محفل بود شب جائے کہ من بودم
muhammad sham’-e mehfil bood shab jaa’e ke man boodam
And Muhammad was shining as the radiant flame at its heart, last night, where I was.

Alternative final couplet:

مرا از آتش عشق تو دامن سوخت اے خسروؔ
mara az aatish-e ‘ishq-e tu daaman sokht ai khusrau
O Khusrau, the fire of love has turned my cloak to ash,

محمدؐ شمع محفل بود شب جائے کہ من بودم
muhammad sham’-e mehfil bood shab jaa’e ke man boodam
Muhammad himself gleamed as the luminous flame of the gathering, last night, where I was.

Ai Chehra-e Zeba-e Tu

اے چہرۂ زیبائے تو رشک بتان آزری
ai chehra-e zeba-e tu rashk-e butaan-e aazari
O beautiful one, your face is the envy of all the sculptures of Azar!

ہر چند وصفت می کنم در حسن زاں بالا تری
har-chand wasfat mi-kunam dar husn zaaN baala-tari
No matter how I praise your attributes, your beauty transcends my description!

آفاقہا گردیدہ ام مہر بتاں ورزیدہ ام
aafaaq-ha gardeeda-am mehr-e butaaN warzeeda-am
I have wandered across the world and loved many stunning beauties,

بسیار خوباں دیدہ ام لیکن تو چیزے دیگری
bisyaar khoobaaN deeda-am lekin tu cheeze deegari
I have seen countless lovely beauties, yet you are something else altogether!

تو از پری چابک تری وز برگ گل نازک تری
tu az pari chaabuk-tari waz barg-e gul naazuk-tari
You are swifter than a fairy and more delicate than a rose petal;

وز ہر چہ گویم بہتری حقا عجائب دلبری
waz har-che goyam behtari haqqa ‘ajaa’ib dilbari
I have no words to express how elegant and wondrous you are.

من تو شدم تو من شدی من تن شدم تو جاں شدی
man tu shudam tu man shudi man tan shudam tu jaaN shudi
I have become you and you have become me; I have become the body and you have become the soul.

تا کس نگوید بعد ازیں من دیگرم تو دیگری
ta kas na-goyad ba’ad azeeN man deegaram tu deegari
So that no one can ever say that I am separate from you or you are separate from me.

خسروؔ غریبست و گدا افتادہ در شہر شما
khusrau ghareebast-o gada uftaada dar shehr-e shuma
Khusrau, a poor and lonely beggar, has arrived in your city.

باشد کہ از بہر خدا سوئے غریباں بنگری
baashad ke az behr-e khuda soo-e ghareebaaN bangari
If your grace allows, for God’s sake, grant this poor one a single glance!

Chhap Tilak

چھاپ تلک سب چھینی رے موسے نیناں ملائی کے
chHaap tilak sab chHeeni re mose nainaaN milaa’i ke
You stole all my adornments and markers of identity when your eyes met mine.

بات اگم کہہ دینی رے موسے نیناں ملائی کے
baat agam keh deeni re mose nainaaN milaa’i ke
You spoke hidden secrets when your eyes met mine.

پریم بھٹی کا مدھوا پلائی کے
prem bHaTTi ka madHva pilaa’i ke
By making me drink from the furnace of love,

متوالی کر لینی رے موسے نیناں ملائی کے
matvaali kar leeni re mose nainaaN milaa’i ke
You intoxicated me when your eyes met mine.

گوری گوری بیاں ہری ہری چوڑیاں
gori gori baiyaaN hari hari chooRiyaaN
My fair arms and green bangles!

بیاں پکڑ دھر لینی رے موسے نیناں ملائی کے
baiyaaN pakaR dHar leeni re mose nainaaN milaa’i ke
You grasped my arms tightly when your eyes met mine.

بل بل جاؤں میں تورے رنگ ریجوا
bal bal jaa’ooN meN tore rang-rijva
I sacrifice myself for you, O cloth-dyer!

اپنی سی رنگ دينی رے موسے نیناں ملائی کے
apni si rang deeni re mose nainaaN milaa’i ke
You dyed me in your own color when your eyes met mine.

خسروؔ نجام کے بل بل جئیے
khusrau nijaam ke bal bal ja’iye
Khusrau sacrifices himself for Nizamuddin Auliya.

موہے سہاگن کینی رے موسے نیناں ملائی کے
mohe suhaagan keeni re mose nainaaN milaa’i ke
You made me your bride when your eyes met mine.

Aaj Rang Hai

آج رنگ ہے اے ماں رنگ ہے ری
aaj rang hai ae maaN rang hai ri
There’s jubilant color today, O mother, jubilant color!

میرے محبوب کے گھر رنگ ہے ری
mere mehboob ke gHar rang hai ri
At my beloved’s home, there is jubilant color!

سجن ملاورا انت بدھاورا
sajan milaavara anat badHaavara
I have found my dear one, joyous felicitations!

چلو ری میرا محبوب ملاورا
chalo ri mera mehboob milaavara
O come, I have found my beloved!

سجن ملاورا مورے آنگن
sajan milaavara more aangan
I have found my dear one in my courtyard!

موہے پیر پایو
mohe peer paayo
I’ve found my guide,

نجام الدین اولیاء
nijaam-ud-deen auliya
Nizamuddin Auliya!

جب دیکھوں مورے سنگ ہے اے ماں رنگ ہے ری
jab dekhooN more sang hai ae maaN rang hai ri
Whenever I look, he is with me! O mother, there is jubilant color!

میں تو ایسو رنگ اور نہیں دیکھی رے
maiN to aiso rang aur naheeN dekHi re
Never have I seen such color anywhere else.

دیس بدیس میں ڈھونڈھ فری پھری ہوں
des bades meN DHoonDH pHiri hooN
From land to land, I have wandered seeking,

تورا رنگ من بھایو
tora rang man bHaayo
Yours is the only color that suits my heart!

Gori Sove Sej Par

When he heard of Nizamuddin Auliya’s death, Ameer Khusrau is reported to have said:

گوری سووے سیج پر مکھ پر ڈارے کیس
gori sove sej par mukH par Daare kes
The fair maiden sleeps on her bed, her face covered by her hair.

چل خسروؔ گھر اپنے رین بھئی چہوں دیس
chal khusrau gHar apne rain bHa’i chahooN des
Let’s go home, Khusrau, for night has fallen upon the whole world.